Schaduwdraaien 2.0
Rubriek door - 08/10/2026
‘Schaduwdraaien 2.0 is de duurste vorm van stilstand’
Wie de eerste polisadministratiesystemen meemaakte, kent het verschijnsel: schaduwdraaien. Het systeem was er, maar het papieren dossier bleef er nog lang naast bestaan. Prolongatielijsten werden regel voor regel nagelopen en gecorrigeerd; je wist nooit wat ‘de computer’ ervan had gemaakt. Aanvankelijk terecht: die systemen maakten fouten. Maar uiteindelijk kwam het bewijsmoment: vandaag rekent niemand een prolongatierun nog na. Het duurde vaak onnodig lang, simpelweg omdat het werk nog niet anders was georganiseerd.
Met AI meldt het controle-instinct zich opnieuw. Wie verwacht dat het weer zo loopt – controleren tot bewezen, dan loslaten – mist een wezenlijk verschil. Een polissysteem is deterministisch. Het voert door mensen geprogrammeerde regels uit: dezelfde invoer geeft dezelfde uitvoer. Een fout is reproduceerbaar, herstelbaar en daarna definitief weg. Rekent het duizend prolongaties foutloos door, dan ook de duizend-en-eerste. Bewezen is bewezen.